Algemene Beschouwingen – 10 juli 2025 uitgesproken door Alexandra Dik.
Voorzitter, leden van de raad, college, ambtelijke ondersteuning en belangstellenden,
De gemiddelde inwoner van Noordwijk is niet tevreden. Wie een blik werpt op social media, een gesprek aangaat op straat, of meeluistert bij een sportclub of buurthuis, hoort het keer op keer:
er groeit onvrede.
Als fractie luisteren wij actief naar die signalen. We spreken inwoners, ondernemers, vrijwilligers
en verenigingen. En wat wij terugkrijgen, is zorg. Zorg over prioriteiten, over transparantie, over de afstand tussen burger en bestuur. Laat me een aantal punten noemen die bij ons
binnenkomen:
•
Onbegrip over geld dat gereserveerd wordt voor wetten die mogelijk niet doorgaan, zoals de spreidingswet;
•
Onrust over het voorgenomen AZC aan de Achterweg;
Tevens angst dat de voorrang voor statushouders blijft ondanks de aangenomen wet omdat men ziet dat meerdere gemeentes deze wet aan hun laars lappen
•
Verontwaardiging over bezuinigingen op gemeenschappelijke regelingen, sport en
cultuur, terwijl er binnen de gemeentelijke organisatie juist meer functies bijkomen;
Teleurstelling over de gebrekkige, onduidelijke en trage dienstverlening op het gemeentehuis; de partij voor de inwoners waardeer de inzet van het ambtelijk apparaat maar de inwoner ziet dit anders
•
Toenemende frustratie over steeds strengere en striktere regelgeving rond evenementen;
Het zogeheten ’transformatorhuisje’ aan de Freesialaan, dat in de beleving van velen een veel groter probleem is dan het college doet voorkomen; hiervoor het verkleinwoord
“huisje” te gebruiken is hetzelfde als de woning van de verantwoordelijk wethouder een Tiny House te noemen.
•
Een gebrek aan echte participatie: inwoners voelen zich onvoldoende gehoord;de
invoering van een referendum zou het gevoel van participatie significant verhogen
De kosten voor de NAVO-top, waarvan velen zich afvragen wat het Noordwijk concreet
heeft opgeleverd;
•
Het gevoel dat de raad er ‘voor zichzelf zit’ in plaats van voor de inwoners;
De forse investering in een nieuwe raadszaal, terwijl er andere dringende noden zijn;
Structurele problemen rond arbeidsmigratie;
•
Stijgende gemeentelijke lasten, zonder zichtbare verbetering in voorzieningen;
Traagheid in besluitvorming;
Het betaald parkeren systeem voor inwoners, waardoor deze met name de winkelstraat
in Noordwijk aan Zee vermijden, ook de handhaving middels de scanauto is de meeste
inwoners een doorn in het oog
•
En last but not least: het nijpende tekort aan betaalbare woningen. Waarin met name het voldoende bouwen voor starters met node wordt gemist.
Voorzitter, ik hoor mijn collega’s denken: “Daar is ze weer, de populist.” Maar de realiteit is: wij
doen wat iedere volksvertegenwoordiger zou moeten doen – luisteren naar onze inwoners, hun
zorgen vertalen naar beleid, en waar mogelijk oplossingen aandragen. In de afgelopen jaren
hebben wij keer op keer voorstellen gedaan, moties en amendementen ingediend, en actief
bijgedragen aan het debat. Niet om tegen te zijn, maar om beter te maken.
Wat wij nu vragen van het college en deze raad is even simpel als fundamenteel: herstel het vertrouwen. Maak keuzes die zichtbaar ten goede komen aan de Noordwijker. Toon leiderschap
in plaats van uitstel. En laat zien dat dit bestuur er is voor de inwoners – niet andersom.
Dank u wel.
Alexandra Dik
Ivar Kruse
Willem Hoek
Erica Renkema
